CHRUPIĄCE I SEROWE FRYTKI MAKARONOWE w formie ciepłej jesiennej sałatki

z klopsikami w czarnym sezamie, karmelizowaną rozmarynową figą, chrupiącymi czipsami z polskiego sera, zielonym i soczystym jarmużem, orzechami włoskimi i słodko-kwaśnym klonowym dressingiem

Kto powiedział, że sałatka to nuda? Że nie można się nią najeśc i w ogóle...? 
Że jak makaron, to tylko ugotowany, polany sosem pomidorowym i tyle w tym kuchennego szaleństwa? 

Podrzucam Wam przepis na jesienną, ciepłą, i co najważniejsze, chrupiącą i zaskakującą sałatkę, dzięki której będziecie zdrowo syci i inaczej popatrzycie na makaron :-) 
Gdy przeczytacie ten przepis, to nic w Waszym życiu kuchennym nie będzie już takie jak wcześniej ;-) 

Podstawą w niej są frytki makaronowe Lubella!!!! Tak, tak, frytki :-) W dodatku serowe i obłędnie pachnące! 
Do tego ciepły jarmuż, jeszcze parujące klopsiki upstrzone czarnym sezamem i delikatna słodka figa zalotnie kusząca wonią rozmarynu. Jakby pyszności było mało, to dodałam czipsy serowe, które są tak chrupkie, że rozpadają się na tysiąc kawałków, dając więcej przyjemności z jedzenia. 
Sezon na nasze orzechy włoskie w pełni, więc one też są zdrowym składnikiem mojej sałatki.
Całośc skąpana w klonowym, idealnie wyważonym dressingu. 
I nie trzeba nic więcej! 

Skusicie się? 

Stworzyłam takie danie, bo kocham jeść i gotować. Tak sobie myślę, że mnie, jako kucharkę najbardziej opisuje motto: "Żyję, by jeść". Lubię eksperymenty kuchenne i ukazywanie nowego oblicza znanych produktów, zaskakiwania smakiem i aromatem, połączeniem, czasami pozornie niepasujących do siebie składników. Gotowanie to swoista forma odstresowania i nabrania sił witalnych, więc jeśli obowiązki mi na to pozwalają, to chętnie spędzam w kuchni czas, zupełnie w nim zatracona. 

Przepis bierze udział w konkursie „1000 osobowości, 1000 pomysłów, jedna Lubella!”. 

Serowe frytki makaronowe:

• 150 g makaronu Lubella świderki
• 40 g drobno startego polskiego sera długodojrzewającego
• 40 g tartej bułki
• olej do głębokiego smażenia
• sól morska i mielona papryka, do smaku

Makaron Lubella ugotować w osolonej wodzie, odcedzić i przez chwilę ostudzić. 

Następnie, jeszcze lekko ciepły i wilgotny, wymieszać w panierce z bułki i sera i pooddzielać poszczególne świderki od siebie. 

Smażyć porcjami na głębokim oleju, aż staną się rumiane i odsączać na papierowym ręczniku. 

Posolić do smaku i doprawić słodką mieloną papryką. 

Klopsiki sezamowe:
(porcja dla 2 osób)

• 150 g mięsa mielonego cielęcego
• 30 g drobno startego polskiego sera długodojrzewającego
• 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
• 3 łyżki natki pietruszki
• sól morska i świeżo zmielony czarny pieprz, do smaku
• 1 łyżka syropu klonowego
• 2 łyżki soku z cytryny
• 3 łyżki czarnego sezamu (lub białego)

Mięso połączyć z serem, czosnkiem, natką, solą i pieprzem. Uformować małe kulki (wielkości orzecha laskowego) i usmażyć szybko na mocno rozgrzanej patelni. Skropić syropem i sokiem, posypać sezamem i krótko odparować. 

Czipsy serowe:

(8 sztuk)

• 70 g drobno startego polskiego sera długodojrzewającego

Patelnię z nieprzywierającą powłoką mocno rozgrzać, ułożyć na niej kopczyki z sera i smażyć do momentu, aż ser się roztopi i zarumieni. Odstawić na chwilę i jeszcze ciepłe dowolnie uformować. 

Dressing klonowy:

• 3 łyżki syropu klonowego
• 3 łyżki soku z cytryny
• 5 łyżek oliwy z oliwek
• sól morska i pieprz, do smaku

Wszystkie składniki wymieszać do połączenia. Doprawić do smaku.

Dodatkowo:

• 4 garście jarmużu, same liście, bez łodyg 
• 4 figi
• gałązki rozmarynu
• 2 garście ulubionych pomidorków koktajlowych
• kilka rzodkiewek, pokrojonych
• garśc orzechów laskowych, uprażonych na suchej patelni
• kiełki brokuła

Figi pokroić na ćwiartki i skarmelizować z obu stron na patelni z igiełkami rozmarynu. Odłożyć. 

Jarmuż zblanszować przez minutę we wrzącej i osolonej wodzie, od razu przelać zimną, osuszyć. 

Na talerze wykładać jarmuż, orzechy, pomidorki, kiełki, kawałki rzodkiewek, czipsy serowe, klopsiki w sezamie, frytki makaronowe i figi. Całość polać dressingiem klonowym i podawać :-) 

Smacznego! 

PEŁNOZIARNISTE ORKISZOWE RAVIOLI z ricottą, pesto z jarmużu i wędzonym bundzem, podane z palonym masłem

Polsko-włoskie pierożki makaronowe 

Targi i bazary zalała już fala wiosennych nowalijek! Piętrzą się stosy szparagów (co prawda na razie włoskich, choć, podobno, polskie będą dostępne lada dzień), rzodkiewek, ogórków, pomidorów, botwinki i szczawiu. Wśród tylu kuszących jarzyn trwa jeszcze dzielnie jarmuż i aż szkoda nie skorzystać z dobrodziejstw tego cudownego warzywa.  
Wiosną chcemy czegoś lekkiego i wpisanego w modłę diety fit (reklamy telewizyjne i radiowe cały czas, do znudzenia, przypominają o cudownych tabletkach na utratę zbędnych kilogramów) i zdaję sobie sprawę, że ravioli nie bardzo mieszczą się w tej konwencji :-) 
Jednak to nie są zwykłe pierożki; wymyśliłam zdrowszą ich wersję zastępując część zwykłej mąki pełnoziarnistą orkiszową, dzięki czemu ciasto makaronowe na ravioli jest cudownie orzechowe. 
Nadzienie to mariaż polsko-włoski, czyli lekka ricotta wymieszana z pesto z jarmużu, suszonych na słońcu włoskich pomidorów, orzechów (też włoskich) oraz czosnku i najwyższej jakości polskiego oleju rzepakowego tłoczonego na zimno, bogatego w kwasy tłuszczowe nienasycone. Mocnego akcentu dodaje tu wędzony bundz, uwodzący słodyczą i dymnym smakiem. Podałam je z palonym masłem, jednak możecie ten drobny szczegół pominąć :-)
A więc smacznego! Może się skusicie? 


Składniki ciasta: 

• 200 g mąki pszennej + mąka do podsypywania stolnicy
• 100 g maki orkiszowej razowej
• 3 jajka
• szczypta soli
• 2 łyżki oleju rzepakowego tłoczonego na zimno
• 1 jajko roztrzepane do sklejania ciasta 

Mąki przesiać do miski, dodać sól, olej i roztrzepane jajka. Połączyć składniki ręką i zagnieść ciasto. 

Uformować kulę i wyłożyć ją na lekko podsypaną mąką stolnicę. 

Ponownie zagnieść, aby ciasto stało się elastyczne. 

Włożyć do miski, przykryć wilgotną ściereczką i odstawić na 1 godzinę (w tym czasie ciasto odpocznie i będzie łatwiejsze do rozwałkowania). 

Przygotować nadzienie. 

Pesto z jarmużu:

• 3 gałązki jarmużu
• 30 g suszonych pomidorków, z zalewy olejowej
• 2 ząbki czosnku
• garść orzechów włoskich, uprażonych na suchej patelni
• 1/2 szklanki oleju rzepakowego tłoczonego na zimno
• sól morska i świeżo zmielony pieprz, do smaku

Jarmuż umyć, osuszyć, oderwać i wyrzucić zdrewniałe łodygi. 

Zmiksować z pozostałymi składnikami (w razie potrzeby dodać odrobinę oleju więcej). Doprawić do smaku solą i pieprzem. 

Farsz:

• 250 g serka ricotta
• 50 g drobno startego sera "Bursztyn"
• 50 g drobno startego wędzonego bundzu lub redykołki
• 4 łyżki pesto z jarmużu
• sól i pieprz do smaku
• 1 jajko

Wszystkie składniki wymieszać, doprawić do smaku solą i pieprzem. Odstawić do lodówki na czas wałkowania ciasta makaronowego. 

Ciasto makaronowe podzielić na 2 części. 

Każdą z nich rozwałkować kolejno na podsypanej mąką stolnicy na bardzo cienki placek (mniej niż 1 mm grubości) o wymiarach  ok. 45 cm x 25 cm. 

Jeden z nich ponownie ułożyć na stolnicy, posmarować pędzelkiem zanurzonym w roztrzepanym jajku. 

Następnie kłaść nadzienie serowe (małą  łyżeczką w odległości ok 3 cm między porcjami) w trzech rzędach. 

Ostrożnie przykryć drugim plackiem makaronowym (nawiniętym na wałek, aby było łatwiej przenieść ciasto). 

Miejsca dookoła nadzienia dokładnie docisnąć palcem, aby pozbyć się powietrza i skleić ciasto. 

Następnie nożem lub radełkiem podzielić pierożki, odcinając wystające brzegi ciasta. 

Wrzucać porcjami (po ok. 20 pierożków) do wrzącej i osolonej wody. 

Gotować na średnim ogniu przez ok. 8 minut od wypłynięcia (powinny być al dente). 

Podawać z palonym masłem, pozostałym pesto z jarmużu i drobno otartym wędzonym bundzem. 

Smacznego! 

RÓŻOWE TORTELLI MONINI DOBRZE NADZIANE :-)

Buraczkowo-orkiszowe pierożki nadziewane serkiem kozim, borowikami i szynką dojrzewającą, polane sosem grzybowo-orzechowym z tymiankiem i winegretem Monini

Gdyby ktoś postawił przede mną talerz wypełniony takimi pysznymi pierożkami, to byłabym w siódmym niebie! :-) 
Delikatne ciasto makaronowe, z mąką razową orkiszową, zabarwione na różowo (w trakcie gotowania zmieniające kolor na różowy) kryje nie lada niespodziankę; charakterne nadzienie z serka koziego, borowików, szynki dojrzewającej, czosnku i tymianku. Doprawione klasycznym winegretem Monini, na bazie octu balsamicznego i najlepszej oliwy extra vergine, który dodaje niecodziennego smaku i zapachu. 
Do tego sos grzybowy zagęszczony serkiem mascarpone i gorgonzolą oraz orzechami włoskimi. Czujecie ten nieziemski zapach? 
Wszyscy domownicy stali nade mną w kuchni, czekając, aż pierożki wypłyną na powierzchnię wody (gdyby się dało, i woda przestała parzyć w palce, to pewnie tortelli zniknęłyby z garnka). W trakcie tego podpatrywania prawie cały sos został zjedzony z razowym chlebem, więc musiałam szybko zrobić jego powtórkę, żeby było czym polać te cuda! :-) Lubię to, a nawet ubóstwiam! Nie ma lepszego i milszego komplementu dla domowego kucharza :-) 
Polecam, ponieważ robi się je wyjątkowo szybko i sprawnie! 
Dzień wcześniej można przygotować nadzienie, a sklejanie tortelli to już prawdziwa przyjemność i relaks :-) 

Składniki ciasta: 
(na ok. 35 tortelli, dla 3-4 osób)

• 150 g mąki pszennej (pierogowej) + mąka do podsypywania stolnicy
• 50 g maki orkiszowej razowej
• 2 jajka
• 2 żółtka
• szczypta soli
• 2 łyżki puree z gotowanego buraczka
• 1 łyżka oliwy extra vergine Monini

Buraka (średniej wielkości) ugotować do miękkości w łupinie, ostudzić i zetrzeć na gładkie puree na tarce o najmniejszych oczkach. Odmierzyć 2 łyżki (resztę polać winegretem Monini i zjeść na przystawkę). 

Mąki przesiać do miski, dodać sól, oliwę, puree z buraczka i roztrzepane jajka z żółtkami. Połączyć składniki ręką i zagnieść ciasto (w razie potrzeby dodać odrobinę mąki więcej).

Uformować kulę i wyłożyć ją na lekko podsypaną mąką stolnicę. 

Ponownie zagnieść, aby ciasto stało się elastyczne. 

Włożyć do miski, przykryć wilgotną ściereczką i odstawić na 1 godzinę (w tym czasie ciasto odpocznie i będzie łatwiejsze do rozwałkowania). 

Przygotować nadzienie. 

Nadzienie:

• 40 g suszonych borowików (same kapelusze)
• 1 mała cebulka
• 2 ząbki czosnku
• 2 łyżki masła
• 2 łyżki oliwy z oliwek extra vergine Monini
• 2 plastry polskiej szynki dojrzewającej
• kilka gałązek tymianku
• 2 łyżki klasycznego winegretu Monini
• 250 g serka koziego
• sól morska i świeżo zmielony pieprz (do smaku)

Grzyby zalać wrzącą wodą i odstawić na 30 minut (można na całą noc). Po tym czasie grzyby delikatnie wyjąć, a wodę zlać do drugiego garnka z grzybami, aby piasek z dna nie dostał się do całości. Zagotować i pogotować kilka minut (do miękkości). Ostudzić (wodę z ich gotowania zostawić do sosu). 

Grzyby, szynkę, cebulkę i czosnek poddusić na maśle i oliwie, doprawić tymiankiem. 

Podlać winegretem Monini i całość odparować, ostudzić (3 łyżki tak przygotowanych grzybków odłożyć na bok, wykorzystamy je do sosu). 

Wymieszać z kozim serkiem, doprawić solą i pieprzem (ja nie potrzebowałam, bo serek i szynka były wystarczająco słone - warto to sprawdzić). Przełożyć do rękawa cukierniczego lub woreczka. 

Ciasto makaronowe podzielić na 3 części. 

Każdą z nich rozwałkować kolejno na podsypanej mąką stolnicy na bardzo cienki placek (mniej niż 1 mm grubości) 

Szklanką lub kubkiem o średnicy ok. 5-6 cm wykrawać koła, na środek każdego wyłożyć rękawem porcję nadzienia (tak jak na zdjęciu). Zlepiać tortelli tworząc "grzebień" z ciasta. 

Wrzucać porcjami do wrzącej i osolonej wody. 

Gotować na średnim ogniu przez ok. 2 minuty od wypłynięcia (powinny być al dente).

Pozostałe ciasto makaronowe wykorzystać w identyczny sposób. Skrawki ciasta zlepić, rozwałkować i podobnie wykorzystać na tortelli lub pociąć w paski i ugotować. 

Podawać z sosem grzybowo-orzechowym. 

Sos grzybowo-orzechowy z gorgonzolą:

• 3 łyżki grzybów z cebulką i szynką (odłożonych z przygotowania nadzienia)
• ok. 250 ml wody z gotowania grzybów (tę warto przelać przez gęstą gazę, aby pozbyć się ew. piasku)
• 3 łyżki mascarpone
• 3 łyżki miękkiej gorgonzoli (można dodać więcej)
• kilka orzechów (użyłam 3, wyłuskanych i drobno zmielonych lub zgniecionych)
• listki tymianku 
• sól morska i świeżo zmielony pieprz (do smaku)
• dodatkowo:
• winegret klasyczny Monini (do podania) 

Grzyby i wodę z ich gotowania oraz tymianek zagotować i zredukować o 1/4 objętości. Dodać orzechy, mascarpone i gorgonzolę, dokładnie wymieszać i lekko zagotować. W razie potrzeby doprawić. 

Gorące tortelli podawać z ciepłym sosem i odrobiną winegretu Monini. 

Smacznego!

 

RAVIOLI SZPINAKOWE Z KOZIM TWAROŻKIEM I PŁYNNYM ŻÓŁTKIEM, SKĄPANE W SOSIE GRZYBOWO-PISTACJOWO-CYTRYNOWYM

Pyszne domowe pierożki makaronowe

Kiedy za oknem mróz i śnieg, ciągle coś gotuję lub piekę, aby zjeść ciepłe śniadanie, obiad i kolację. Piję hektolitry zielonej herbaty lub roiboosa i ciągle jest mi zimno. 
No cóż, nie potrafię się cieszyć z tego, że pada biały puch. Tak na prawdę to toleruję te zamarznięte chodniki tylko w święta; wtedy mają swój urok i czar. Poza tym szczególnym czasem śnieg nie jest mi potrzebny do życia, wręcz przeciwnie :-) 
Wracając do tematów kuchennych powiem Wam, że wczoraj postanowiłam zaszaleć i ugotować danie, które można znaleźć w niejednej szanującej się restauracji. To w ramach sprawdzenia swoich umiejętności :-) 
Jak zwykle, ciasto makaronowe jest zdrowszą alternatywą tego spotykanego "na mieście" (i czekam na czasy, kiedy wychodząc do restauracji będzie można zamówić makaron orkiszowy z mąki razowej, przygotowany na miejscu - nie wiem czemu tak mało jeszcze takich produktów w powszechnej gastronomii?). Część zwykłej  mąki zastąpiłam orkiszową pełnoziarnistą. Nadzienie to szpinak doprawiony czosnkiem, wymieszany z dużą ilością koziego sera (twarogu) najwyższej jakości. Wnętrze ravioli kryje jeszcze jeden sekretny składnik: płynne żółtko, które cudownie wypływa z pierożka podczas jedzenia (od razu przypomina mi się śniadaniowe jajko poszetowe, mniam). 
Prawdziwi Włosi dodaliby do nich zapewne jeszcze odrobinę trufli (ja niestety ich nie mam), ale za to skąpałam je w gorącym sosie grzybowym z pistacjami i skórką cytrynową, lekko ożywiającą całość. 
Jak sami możecie zobaczyć ravioli jest sporych rozmiarów i dla jednej osoby dwie sztuki wystarczą za cały obiad. 

Gorąco polecam! Wyszło pysznie, choć składników jest niewiele, za to najwyższej jakości!
Dziękuję Merci Chef za smakowite sery! 
Smacznego! 

Składniki ciasta: 
(na 8 dużych ravioli, dla 4 osób)

• 200 g mąki pszennej + mąka do podsypywania stolnicy
• 100 g maki orkiszowej razowej
• 3 jajka
• 3 żółtka
• szczypta soli
• 2 łyżki oleju rzepakowego tłoczonego na zimno
• 1 jajko roztrzepane do sklejania ciasta 

Mąki przesiać do miski, dodać sól, olej i roztrzepane jajka z żółtkami. Połączyć składniki ręką i zagnieść ciasto. 

Uformować kulę i wyłożyć ją na lekko podsypaną mąką stolnicę. 

Ponownie zagnieść, aby ciasto stało się elastyczne. 

Włożyć do miski, przykryć wilgotną ściereczką i odstawić na 1 godzinę (w tym czasie ciasto odpocznie i będzie łatwiejsze do rozwałkowania). 

Przygotować nadzienie. 

Farsz:

• opakowanie szpinaku mrożonego rozdrobnionego (można też przygotować nadzienie ze świeżego szpinaku*)
• 220 g serka Merci Chef koziego z pieprzem (roladka) - 2 opakowania
• 50 g drobno startego sera żółtego dojrzewającego
• 2 ząbki czosnku, zblanszowane
• sól, gałka muszkatołowa i pieprz do smaku
• 1 jajko
• dodatkowo: 
• żółtka z 8 jaj (koniecznie świeżych, skorupki należy wyparzyć i dokładnie umyć) 

Szpinak (bez rozmrażania) podsmażyć na suchej patelni, aż woda odparuje, a masa będzie mało wilgotna. Ostudzić. 
Wymieszać z kozim serkiem, połową żółtego sera, zmiażdżonym czosnkiem, doprawić do smaku solą, odrobiną gałki i pieprzem.
Jajko rozkłócić widelcem, połowę dodać do farszu i wymieszać (resztę zostawić do sklejania brzegów ravioli). Przełożyć do rękawa cukierniczego. 
Odstawić do lodówki na czas wałkowania ciasta makaronowego. 

Ciasto makaronowe podzielić na 2 części. 

Każdą z nich rozwałkować kolejno na podsypanej mąką stolnicy na bardzo cienki placek (mniej niż 1 mm grubości) o wymiarach  ok. 45 cm x 25 cm. Podzielić wzdłuż dłuższego boku na dwa.

Jeden z nich ponownie ułożyć na stolnicy, posmarować pędzelkiem zanurzonym w roztrzepanym jajku. 

Następnie wyciskać nadzienie szpinakowe tworząc 4 kopczyki o średnicy mieszczącej żółtko i wysokości ok. 2,5 cm (w odległości ok 6 cm między porcjami). 
W środek takiego kopca ostrożnie wlać żółtko (aby nie pękło), posypać resztą tartego sera, odrobiną soli i pieprzu. 

Ostrożnie przykryć drugą częścią placka makaronowego (nawiniętego na wałek, aby było łatwiej przenieść ciasto). 

Miejsca dookoła nadzienia dokładnie docisnąć palcem, aby pozbyć się powietrza i skleić ciasto. Przyłożyć kubek lub szklankę z grubym szkłem, o średnicy większej od ravioli (zamykając nadzienie w środku) i radełkiem okroić pierożki, odcinając wystające brzegi ciasta i nadając ravioli okrągły kształt. 

Wrzucać porcjami (po 4) do wrzącej i osolonej wody. 

Gotować na średnim ogniu przez ok. 3 minuty od wypłynięcia (powinny być al dente, a żółtko lekko płynne). 
Pozostałe ciasto makaronowe wykorzystać w identyczny sposób **

Podawać z sosem grzybowo-pistacjowo-cytrynowym. 

Sos grzybowo-pistacjowo-cytrynowy: 

• 150 ml śmietanki 30 % tłuszczu
• 1 mały serek (125 g) Merci Chef Camembert z grzybami
• garść pistacji, obranych ze skorupek
• skóka otarta z 1/3 cytryny, dokładnie umytej i wyparzonej
• sól morska i świeżo zmielony pieprz 

Wszystkie składniki zagotować i zmiksować.
Przecedzić przez gęste sitko. 
Doprawić do smaku solą i pieprzem. 

Smacznego! 


Przepis ten bierze udział w zabawie: Merci Chef Awards!

* Świeży szpinak dokładnie umyć, osuszyć i przebrać. Podsmażyć na suchej patelni przez 3 minuty, aby zmniejszył objętość. Ostudzić. Zimny zmiksować lub bardzo drobno pokroić. 

** Skrawków ciasta makaronowego nie wyrzucać, ale ponownie zagnieść, cieniutko rozwałkować i pokroić na długie pappardelle. Ugotować w osolonej wodzie. 

FIDEUA - MAKARON GOTOWANY W PATELNI

Polsko-hiszpański makaron z patelni, z kiełbaską wiejską i owocami morza 

W Światowy Dzień Makaronu (który był wczoraj) nie mogło zabraknąć go na obiad - uwielbiam ten smak i zapach unoszący się po kuchni. Jest to makaronowa wersja słynnej, paelli z Walencji. Sposób przygotowania jest dość nietypowy; makaron najpierw obsmaża się w oliwie z oliwek z cebulką, żeby zyskał dodatkowego, dymnego posmaku. Następnie, w tej samej patelni, gotuje się powoli w domowym bulionie, na tej samej patelni, aż wchłonie jego nadmiar, a na dnie wytworzy się chrupiąca skorupka (choć makaron nadal pozostanie wilgotny i bogaty w sos, który się wytworzył podczas gotowania). Pierwsza porcja od razu przypomina wakacje w gorącej Hiszpanii, w Barcelonie, kiedy po raz pierwszy spróbowałam tej cudownej potrawy. Było to nad brzegiem morza pełnym kutrów rybackich i stoisk ze świeżymi połowami, przy niespiesznym i bardzo miłym  obiedzie. Tak miłym, że mało brakowało, a spóźniłabym się na samolot powrotny do domu :-) 
Na szczęście przywiozłam w walizce zapas szafranu i makaronu fideos, z których oryginalnie powstaje fideua.
Teraz, po kilku latach, w szufladzie została ostatnia porcja szafranu, a makaronu już dawno nie ma, dlatego dałam szansę naszemu rodzinnemu. Duże gniazda pokruszyłam na małe kawałęczki i wszystko świetnie się udało.
Tym razem typowo hiszpańskie chorizo zastąpiłam kiełbaską wiejską i polską szynką dojrzewającą. Dymny, wędzony smak idealnie dopełnia słodycz owoców morza ( u mnie krewetki i małże). Dodałam też brokuły, fasolkę szparagową i groszek oraz tradycyjnie pomidory, paprykę i cebulkę. 
Dziś zapraszam na kulinarną podróż, z pysznym polskim makaronem Czanieckim! 

Zdecydowanie polecam! 

Składniki:

(na 4 porcje) 

• 250 g makaronu Czanieckiego gniazda nr 2
• 300 g filetu z kurczaka, pokrojonego w kostkę, zamarynowanego (przez 2 h) z solą, pieprzem, zmiażdżonym ząbkiem czosnku i 2 łyżkami oliwy z oliwek
• garść mrożonego groszku
• 200 g krewetek (użyłam gotowanych, świeżych, w pancerzach - można użyć obranych, mrożone przed użyciem rozmrozić)
• 200 g małży (użyłam surowych, można też użyć mrożonych, przed użyciem rozmrozić)
• 100 g kiełbasy wiejskiej, dobrej jakości, drobno pokrojonej
• 50 g polskiej szynki dojrzewającej, drobno pokrojonej
• pół czerwonej papryki pokrojonej w drobną kostkę
• 100 g fasolki szparagowej zielonej, pokrojonej na 1 cm kawałki
• 1/3 małego brokuła, umytego i pokrojonego w różyczki
• 1 mała czerwona cebulka pokrojona w drobną kostkę
• 2 obrane i pokrojone pomidory malinowe
• kieliszek białego wina (półwytrawne lub wytrawne, opcjonalnie)
• 1 l bulionu drobiowo-warzywnego
• dobra oliwa z oliwek (ok. 3/4 szklanki) 
• sproszkowana wędzona papryka (słodka i pikantna)
• szczypta szafranu (opcjonalnie)
• natka pietruszki
• cytryna
• sól i świeżo zmielony pieprz

Na dużej patelni z grubym i nieprzywierającym dnem rozgrzać odrobinę oliwy z oliwek, dodać kurczaka i podsmażyć na silnym płomieniu do zrumienienia, zdjąć z patelni do miseczki, przykryć folią aluminiową i odstawić na chwilkę. Na tej samej patelni na oliwie zrumienić cebulkę, dodać kiełbasę i szynkę, podsmażyć przez 3 minuty, ciągle mieszając. Dodać drobno pokruszony makaron, smażyć przez ok. 4 minuty ciągle mieszając, aby nie przywarł do dna, a każda niteczka dokładnie pokryła się oliwą. 
Dodać szafran, wlać wino i krótko odparować. 
Dodać pomidory, paprykę, fasolkę, brokuły, kurczaka, zalać wrzącym bulionem ok. 1 cm powyżej poziomu makaronu. 
Doprawić solą, pieprzem, wędzoną sproszkowaną paryką (słodką i pikantną, do smaku).
Gotować ok. 10-12 minut, aż makaron będzie miękki i wchłonie bulion (mieszać od czasu do czasu, w razie potrzeby dolać bulionu). 
Dodać krewetki, małże, krótko pogotować, aby mięso nie było surowe, ale pozostało miękkie i nie przegotowane. Całość posypać groszkiem i natką pietruszki.

Podawać na stół w patelni, w towarzystwie swieżo wyciśniętego soku z cytryny.  

Smacznego! 

ORKISZOWE RAVIOLI W DWÓCH SMAKACH

Makaronowe pierożki z mąki razowej, z pysznymi nadzieniami w dwóch smakach, do wyboru: serek z czosnkiem i ziołami + wędzony łosoś lub serek z pomidorem i bazylią + grillowana papryka 

Zdrowa wersja słynnych włoskich pierożków z ciasta makaronowego; część zwykłej mąki zastąpiłam pełnoziarnistą orkiszową, dzięki czemu ciasto makaronowe na ravioli jest cudownie orzechowe i złote. 
Nie mogłam się zdecydować na jedną wersję farszu do nich, dlatego powstały dwa rodzaje tych smakowitych pakunków makaronowych: jeden to serek kremowy Apetina z czosnkiem i ziołami wymieszany z koperkiem, skórką cytrynową i wędzonym łososiem. Świetnie smakuje z palonym masłem, łyżką gęstej kwaśnej śmietany i odrobiną ryby. Poezja! 
Drugie to serek kremowy Apetina z pomidorem i bazylią z dodatkiem grillowanej, słodkiej i charakternej papryki oraz papryczki chilli. Ravioli odgrzałam na maśle i podałam z sosem pomidorowym z oregano i czosnkiem. Gorące i chrupiące ravioli pięknie chłonęły sos, a nam było mało! 
Wybierzcie swój ulubiony smak i cieszcie się pysznym włoskim obiadem, przygotowanym w zaciszu własnego domu! 

Gorąco polecam na nadchodzące (podobno) chłodne dni! Nic tak nie rozgrzewa i podnosi na duchu, jak porcja domowego makaronu! 

Składniki ciasta: 

• 200 g mąki pszennej + mąka do podsypywania stolnicy
• 100 g maki orkiszowej razowej
• 3 jajka
• szczypta soli
• 2 łyżki oleju rzepakowego tłoczonego na zimno
• 1 jajko roztrzepane do sklejania ciasta 

Mąki przesiać do miski, dodać sól, olej i roztrzepane jajka. Połączyć składniki ręką i zagnieść ciasto. 

Uformować kulę i wyłożyć ją na lekko podsypaną mąką stolnicę. 

Ponownie zagnieść, aby ciasto stało się elastyczne. 

Włożyć do miski, przykryć wilgotną ściereczką i odstawić na 1 godzinę do lodówki (w tym czasie ciasto odpocznie i będzie łatwiejsze do rozwałkowania). 

Przygotować nadzienia. 

Nadzienie serowo-łososiowe: 

• 1 opakowanie serka kremowego Apetina z czosnkiem i ziołami
• 50 g drobno otartego sera żółtego ostrego
• 1/2 jajka (jajko roztrzepać widelcem)
• 2 łyżki drobno pokrojonego koperku
• 100 g łososia wędzonego na zimno, drobno pokrojonego
• czarny pieprz do smaku
• skórka otarta z połowy cytryny (wcześniej dobrze umytej)

Wszystkie składniki połączyć, doprawić do smaku pieprzem. Odstawić do lodówki na 30 minut. 

Nadzienie serowo-paprykowe:

• 1 opakowanie serka kremowego Apetina z pomidorami i bazylią
• 1 grillowana papryka, obrana i pokrojona w drobną kostkę (przepis na grillowaną paprykę znajdziecie tutaj)
• 50 g drobno startego zółtego ostrego sera
• pieprz czarny do smaku
• 1/2 jajka
• 1/2 papryczki chilli (opcjonalnie) 

Wszystkie składniki połączyć, doprawić do smaku pieprzem i papryczką chilli. Odstawić do lodówki na 30 minut. 

Ciasto makaronowe podzielić na 2 części. 

Każdą z nich rozwałkować kolejno na podsypanej mąką stolnicy na bardzo cienki placek (mniej niż 1 mm grubości) o wymiarach  ok. 45 cm x 25 cm. 

Jeden z nich ponownie ułożyć na stolnicy, posmarować pędzelkiem zanurzonym w roztrzepanym jajku. 

Następnie kłaść nadzienie serowe (małą  łyżeczką w odległości ok 3 cm między porcjami) w trzech rzędach. 

Ostrożnie przykryć drugim plackiem makaronowym (nawiniętym na wałek, aby było łatwiej przenieść ciasto). 

Miejsca dookoła nadzienia dokładnie docisnąć palcem, aby pozbyć się powietrza i skleić ciasto. 

Następnie nożem lub radełkiem podzielić pierożki, odcinając wystające brzegi ciasta. 

Wrzucać porcjami (po ok. 20 pierożków) do wrzącej i osolonej wody. 

Gotować na średnim ogniu przez ok. 8 minut od wypłynięcia (powinny być al dente). 
Schłodzone mogą być ponowni eodgrzne w wodzie lub odsmażone na maśle (to jest moja ulubiona wersja). 

Podawać z ulubionymi dodatkami: palonym masłem, śmietaną, dodatkową porcją serka, domowym pesto (np. z tego przepisu) lub sosem pomidorowym. 

Smacznego! 

Przepis bierze udział w zabawie: